Bitti.

Nasıl biticek der demez bittik. Yine aynı sorular, yine aynı sorunlar. Neden aşamadık kendimizi acaba.? Aşılabilicek olarak görmem mi hata acaba .? Ya da çok ince düşünmem mi.? Bi insanın gözünde değer nasıl düşer.? Her geçen gün değerim düşerken nasıl devam ettin.? Nasıl için aldı bunu.? Senin için sorun değil zaten pardon. Ahh canım benim ahh. Bitti artık. Çok özlem, çok özlemek. Yine aynı şeyler. Alış. Düzeltmeye çalışma Ecem.
Seni seviyorum. Artık rahatça söyleyebilirim. Seni çok çok çok önemsiyorum. Ama bitti. Sen hayatımdaki değerlerin hiyerarşisinde üstsün. Ama bitti. Sen benim hayatımdaki sebeplerimsin. Ama bitti.Ama canım benim bitti.


Ne denebilir.? Eyvallah.

Anlamsız.

Bazı insanlar neden hayatında bilemezsin. Çıkarmak istiyorum beynimce seni hayatımdan, ama gel sen onu kalbime sor.!? Çok klişe ama gerçekten bu yaşanabilinen bi şey.
Kısıtlanan zamanımız içinde sonsuzluk yaşamak. Ne tarafından kısıtlanıyo.? Senin beynin mi.!? Sıkılgan tarafın mı.? Ufacık bi sorumluluk hissi mi.? Ne seni benden bu kadar korkutan.? Benden mi korkuyosun kendinden mi.? Ya da bizden mi.? Böyle olduğumuz için mi bu kadar tutku dolu.? Neden bu kadar vazgeçilmez .? Neden bu kadar özlenen.? Özlem. Ne garip.! Karşımdasın , yanımdasın. Sigaranı içiyosun. Ve ben seni özlüyorum. Ama o kadar imkansızız ki. Belki de imkansızlıktır .
Tarafımdan gelicek en ufak insancıl davranış seni neden itiyo.? Seni merak etmemdeki iticilik nerde.?
Yanımdayken ki hislerini hayat boyu öğrenemicek olmam.. Beni öperken ne hissediyosun.? Nasıl bi tabusun.?
Sana o kadar çok kızıyorum ki.
Beni yorduğun için kızıyorum. Senin yanındayken sabrımın , irademin zorlanmasına kızıyorum. Sana değer verdiğimi hissettirmek ödümü kopartıyo.
Seni sevdiğimi kendime bile söyleyememek.. Bu nasıl bi şey biliyo musun sen.! Sen neler yaşattığının farkında mısın. Tabiyki de değilsin. Ben umursamazım. Senin kimle konuştuğun sikimde değil. Naparsan yap umrumda değil. Evet yanındayken dışım bu.! Öğrenemiceksin. Seni yanındayken bile özlediğimi bilmiceksin. Seni sevmekten korktuğumu öğrenemiceksin. Seni kaybetmemek için yaşadıklarımızı bile düşünmediğimi öğrenemiceksin.
Çünkü gidersin. Beni bırakırsın. Sen korkağın tekisin.
En çok istediğim şey huzurun. Benimkini al. Ya da ben sana huzur veriyim. Hayatta istediğim en çok şey yanımda huzurlu hissetmen. Bunu yapabiliyo muyum , hiç öğrenemicem. Ne acı.

Biz ne acıyız.

Nereye kadar.?

Nolcak.?

Aklımı sikiyim.

Sözü Candan devralsın.

Dün gece seni sevdiğimi söyleyecektim
Sana ihtiyacım var diyecektim
Nedense sustum
Çünkü sen bundan korkacak kadar özgür
ve korkup benden kaçacak kadar bencilsin
Dün gece hafifçe mırıldandın rüyanda
Sonra dönüp gülümsedin uykunda
üstüme alındım
Çünkü ben bundan korkacak kadar tutkun
ve korkup senden kaçacak kadar yorgunum

Bir bencille bir yorgun
Ne yapar şu hayatta
Belli etmeyiz ama
İki korkağız biz aslında
Belli etmeyiz ama
İki aşığız biz aslında
Uzun uzun seyrettim seni uykunda
Saçlarını okşadım sen gözlerini açtın
Ben kapattım bütün gece
Seni sevdiğimi düşündüm söyleyemedim sustum
Nedense sustum
Nedense sustum..

Aciz boşluk.

Zaman zaman düştüğümüz boşluk neyin boşluğu hiç düşündünüz mü.? Herkes düşermiş boşluğa. Ağızlardadır hep. Ama ne manaya gelir aslında.? Ruhun çırpınışı , beynin duruşu , kalbin kırıklığıdır bence. Ve tek bi şey düşüremez sizi boşluğa. Ama son bi şey düşürebilir. İşte o son şey hatırlatır boşluğu sana. Kaçmak istersin , ağlarsın , sinir olursun , takmazsın , daha doğrusu takmamaya çalışırsın. Ama herkesi kandırabildiğin gibi kandıramazsın kendini. Kendini kandırmaya çalışmanın üstüne , kendi gözündeki acizlik bitirir seni. Aciz hissetmek tüm duyguların en kötüsü. O his senin tüm her şeyini alıp götürebilir.
Özgüvenini, kendine olan saygını , pozitiflik derecesindeki iyi niyetini.

Ben konuştum ben dinledim.Aman dikkat Ecem.. Boşluğun sonu acizliktir.
Sen aciz olunca çirkinleşiyosun. Çık o hiçlikten. Çabala.