Neden??

      Neden insanları bu kadar çok sahipleniyorum?? Neden sevdiklerimi diğerlerinden ölesiye kıskanıyorum??
Ne bu hislerin sebebi? Bazen kendi hırsımdan , kendi duygularımdan korkuyorum. Neden körü körüne bi bağ oluşturuyorum kendi kafamda? Neden insanlar beni uyanık bilirken ben kendi içimde safça herkese güveniyorum? Neden kendi acımı kendim hazırlıyorum?? İnsanlara değer ver.İnsanları sev. İnsanlara güven. Tamam. Ama neden deli gibi kıskanıyorum .Şart mı her sevginin ardından gelen kıskançlık? Engel olmaya çalışmak neden bu kadar yorucu? İçim içimi yemese , yerimde durabilsem , onları düşünmesem olmaz mı ? Bunun bi oluru yok mu? Alışmaktan korunmak bu kadar zor mu? 


   İnsanları sahiplenmek nasıl bi fantezidir zaten. Sen neden kalkıp bi insanı benimsersin ki. Sanane insanlardan. Bi insanı seviyosun diye onu sahiplenmen mi lazım Ecem? Bu azıcık aşırı doz. O insan senin için yaratılmadı.(!)
Bunun bi yolu olmalı. Buna bi çözüm bulmam lazım. Umursamaz mı olmalı? Ben ve umursamazlık çok ayrı şeyler. Bağdaşmaz. Bağdaşamaz.Bunu düşünücem. Napmam lazımm.